20 Yaşıma Sevgilerle…

Bugün yirmi yaşına girdim. Bana garip gelen, hala kendimi ufacık hissetmeme rağmen yaşımın çift sayılara geçmesi… Yirmi yaş bana hep büyüklerin yaşı gibi gelirdi küçükken ama şimdi ben büyüdüm ve bu yaşa geldim. Bu zamana kadar çok kötü şeyler de yaşadım, çok güzel şeylerde…

Hayatın bize getirilerine her zaman kötü tarafından bakmamak gerekmiş, bardağın dolu yanını görmeliyiz, misali. Aslında yaşadığımız kötü olaylara bakarak daha yaşanacak veya yaşanmış iyi şeyleri hepten unuturuz çoğu zaman… Ben bu zamana dek birçok şey öğrendim ve artık kendimi yavaştan büyük bir birey gibi hissetmeye başlıyorum.

Kötü deneyimler elde etsekte, bazen çok uğraşıp başaramasakta, asıl bizi güçlü kılan şeylerin deneyimler olduğunu, hayatta hep istediğimiz ama bizim için yapılmayan şeyler yerine kendi kendimize başardığımız şeylerin bizi daha mutlu ettiğini öğrendim… Bazen acele etmenin iyi sonuçlar getirmeyeceğini ve beni mutlu eden şeylerin diğerleri ne derse desin peşinden gitmeyi de öğrendim…

İnsan olmanın en önemli yanının duygularımız olduğunu, çok duygusal olmanın hayatta bazı şeyler kaybettirdiğini fakat gerçekten insan gibi hissetmek için duygularımızı kaybetmememiz gerektiğini öğrendim.

Yapmayı sevdiğin işlerin ve bir çizgi filmin bile insana neler katabileceğini anladım.

Bir şeyler başarabilmenin her zaman tek başına olmadığını asıl çevrende iyi insanların bulunmasıyla güç kazandığını, bu sayede başarının coşup seller gibi aktığını öğrendim… Yanımda iyiler kadar kötü insanlar ve anılarda birikti, ama onlara hayır demeyi ve sonsuza dek hayatımda kalamayacaklarını anlayınca vazgeçmeyi de öğrendim. Ve inanıyorum ki kalbi güzel insanlarla çalıştığınızda aşılamayacak hiçbir sorun kalmıyor…

Birçok güzel insan birikmiş çevremde ben anlamadan. Hayatın akışında, hiç böyle derin düşünemiyor insan.

Hayatta en önemli şeyin aile olduğunu ve nereye gidersen git uzaklaşamadığın bir parçan olduğunu anladım. En önemli değerin kardeş olduğunu onun varlığının hayatımın en güzel hediyesi olduğunu öğrendim ve şükrettim. Kardeşlere, arkadaşlara bazen annelik yapabileceğini, benimsediğinde hepsini çocuğun gibi düşündüğümü (Ne kadar büyüdüklerine inanasım gelmese de:) anladım.

Yaptığım işlerde hayatımdaki iyi kalpli insanların büyük faydası olduğunu onlara ne kadar şey borçlu olduğumu anladım. Bazen enerjinin bir arkadaşının gülmesiyle bile paylaşılabildiğini, sohbet etmediğinde o günden hiçbir şey anlamadığın arkadaşlarının olduğunu anladım.

Uzaktan da olsa derdimi tasamı dinleyebilecek insanlar biriktirmenin, tatlı bir sohbetin size getirebileceği mutluluğu;

Bazen de toplu bir şekilde dolaşmanın verdiği zevki arkadaşlarımın grubuna katılıp onların arasındaki sağlam bağı hissettiğimde fark ettim.

En önemlisi de bazen hayatımızda bizi bizden çok düşünen insanın olmasını, hayatımızı kolaylaştırmak için çaba gösterdiğini görmenin dünyanın en güzel hissi olduğunu öğrendim.

Hayatımdaki beni olgunlaştıran her şeye her şeye teşekkür ederim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s