Artspirited
Birbirimizin sûretinde görürüz kendi yansımamızı; ama çoğu zaman kaçarız kendi kendimizden. Kendimizi hep iyi hallerimizle bilmek isteriz ama karanlık yanlarımızı kabul etmek istemeyiz. Herkes su gibi temiz doğar. Kalbinden geçen niyetler ve ruhundan projekte olan davranışlar ve sözler belirler 'nasıl bir su olacağını'.
Bizler toprağımıza hangi tohum atıldıysa ona benzeriz. Aslında kendi doğrularımız değildir bu, sorgulamadan doğru kabul ettiklerimizdir. Çoğu zaman bize uygun değillerdir çünkü yakın çevremiz ve toplumun uygun gördükleri, genel geçer veya tamamen başkasına ait kişisel verilerdir.
Bu yazıda, dijitalleşmenin ruhsal ve zihinsel etkilerinden, sosyal medya detoksunun iç dünyama yansıyan dönüşümünden, ve bu sadeleşmenin nasıl üretkenliğime ilham olduğunu tüm samimiyetimle paylaşacağım.
Sevmek, kelime anlamı olarak bakıldığında; bir şeye karşı "ilgi ve bağlılık" demekmiş. Sevgi, günümüzde yanlış kullanıldığı için artık birbirine verilemeyen ve alınamayan bir şey olmaya başladı. Çünkü sevmek için önce kendini sevmen gerekir, dünyada yaşamak için bir amacının olması ve yaşamda var olduğun için bundan mutluluk duyman gerekir.
Kendine yakışan gibi olmak dedikleri aslında insanın kendiyken güzel olmasıydı. Biz insanlar kendimize yakışanı arayıp durduk hep kalıptan kalıba soktuk kendimizi; üçgene sığmadık, karenin keskin kenarlarında canımızı yaktık, dairede döndük durduk hep, içinde konumlanamadık…
Sevgiyi herkesin gösterme biçimi farklı olduğu gibi alma biçimi de farklı olabilirmiş.
Bana ayna olan insanları görmeye başladıkça hayatımda çok şey değişti.
Otantik benlik; kişinin kendi gibi olması ve kendini çok iyi tanıyabilmesi, dış dünyaya kendini dürüstçe ve tutarlılıkla ifade etmesidir. Kendi gibi olmaktan korkmayan kişidir.
İlke Aslı Erdoğan 